Na mijn academietijd heb ik een aantal jaren samengewerkt met de theatergroep Dogtroep, waar ik aan den lijve heb ervaren wat werkelijk ruimte is. Mijn werk heeft vaak een verhalend karakter, een overblijfsel van deze intense tijd waar ieder het scenario verzon, het decor bouwde, muziek maakte en speelde. Ik werk met tegenstellingen. Ik zet vormen en materialen tegenover elkaar. Zo ontstaat een totaal nieuwe eenheid. Een goed voorbeeld hiervan is het werk " I never promised …" (zie werk: recent werk ) Dit werk bestaat uit een veld van rozenstruiken die allemaal op dezelfde hoogte - daar waar eens de rozen bloeiden - worden doorkliefd door een dunne transparante plaat van rozerood giethars. Het natuurlijk materiaal, grillig van vorm, is de verbeelding van het gevoel, van chaos en ongebreideldheid. Het wordt gecombineerd met het niet natuurlijke giethars dat in geometrische opstelling ordent en reguleert. De kleur en de weerkaatsing op de grond daarvan is de herinnering aan de geur en het leven. Doordat het giethars wel de kleur van rozen heeft gekregen, ontbeert de kijker des te meer de rozengeur. Ik werk niet met concepten, ik ben een knutselaar, een handelend denker. Voorwerpen en vondsten inspireren mij, ik pas ze aan in mijn verhaal. Mijn ideeën ontstaan uit een combinatie van gevoelens, gedachten en impulsen van buitenaf. Mijn werkwijze is deels georganiseerd, deels een door omstandigheden ingegeven gebeuren. Ik wil vastgeroeste ideeën en manieren van kijken doorbreken. Dit in de wetenschap dat alles en iedereen gebonden, vastgelegd en " gerasterd " is, gerubriceerd zoals in een museum. " Mijn denken krijgt vingers. " Producten zijn in feite slechts verslagen, documenten, uitgroeisels van een proces van bewustwording, van gedachten. ( Beuys) Het creëren is als het bouwen van een huis. Als het af is, zie je wat je had moeten weten voordat je begon. De nostalgie van het onvoltooide.( Nietsche)